|
Vandaag naast De Oude Bank. Ja, ik heb Koningsdag met een paar van mijn geliefden in Sliedrecht doorgebracht ;-). Een meisje van een jaar of 10 spreekt me aan. 'Meneer, wilt u een complimentje hebben? Ze zijn helemaal gratis!' Nou, die kan ik best gebruiken dus ik mag mee naar de grabbelton. Ik grabbel langzaam en echt goed, en haal mijn compliment naar boven. Een mooi groen briefje met een sticker er op. En met mooie viltstiftletters: 'Je haar zit leuk!' Ik lees het voor. Het meisje kijkt me een beetje geschrokken met grote ogen aan. Ik heb geen pet op dus mijn kale knar glimt stralend in de zon. Ik had hem vanochtend extra goed geschoren met mijn scheermes. Het is tenslotte Koningsdag. Ik kijk haar ook een beetje geschrokken aan want ik zie dat ze hier niet over had nagedacht. Je moet tegenwoordig als compliment-verkoper ook met alles rekening houden zeg. Dan moeten we allebei hard lachen.
'Ik mag vast nog een keer want deze was natuurlijk voor iemand anders, haha.' 'Ja, u mag nog een keer hoor!' Ik grabbel nu echt op mijn allerbest, met al mijn vermogen, en ik vis er deze keer een blauw briefje uit. De meest mannelijke kleur. Lijkt me veilig. Nu geen viltstiftletters, maar met een blauwe pen: 'Je bent leuk!' Met een getekend bloemetje ernaast. Die is overtuigend. Ik vind mezelf ook ineens weer leuk. Dus ga ik ook leuk doen. 'Mag ik jou ook een compliment geven?' vraag ik. Dat mag. Ze gaat er voor staan als een snoepverkoper die zelf een pepermuntje aangeboden krijgt door een klant. Haar handen in de zij. 'Jij bent de beste compliment-verkoper van Sliedrecht' zeg ik. Ze knikt goedkeurend. Dat is geen slecht compliment voor een kale leek in het vak. 'Ja. Heel goed. Dankuwel meneer!' 'Nou, jij ook bedankt; ik neem mijn compliment mee hoor. Daag!' 'Daag meneer! Veel plezier ermee!' Dat was een mooie ontmoeting tussen twee professionele compliment-verkopers. En ik heb nu al plezier van mijn gratis compliment. Ze heeft het leuk gedaan. En ik eigenlijk ook wel ... ;-)
0 Opmerkingen
Laat een antwoord achter. |
Waarom schrijf ik?Ik schrijf over de verschillen tussen karakters, binnenwerelden en innerlijke talen. Omdat ik geloof in respect voor de ander die anders is. En in luisteren naar die ander zonder oordeel.
Ik schrijf omdat ik zie dat polarisatie, oordeel, wantrouwen, verwijdering, vijandschap, eenzaamheid, onbegrip en karikatuurvorming zoveel kapot maakt. Het zit blijkbaar in ons. In mij. In jou. Ik schrijf omdat eerlijke liefdevolle en zoekende woorden een wapen zijn tegen ontwrichting, eenzaamheid, zonde, leugens en verbittering. Ik schrijf omdat we allemaal ongelofelijk complex zijn. Onze eigen binnenwerelden zijn vergelijkbaar met afzonderlijke universums. We kunnen onszelf en de ander nooit helemaal begrijpen. Maar wel steeds meer respecteren. Respect en naastenliefde is niet ingewikkeld. Het is een grondhouding. Maar die grondhouding kan je wel alles kosten. Ik schrijf niet omdat ik veel meen te weten of een voorbeeld ben. Verre van dat. Ik schrijf juist omdat ik zoveel niet weet, maar wel al tientallen jaren zoek en blijf zoeken hoe ik kán weten en wellicht daarmee een klein voorbeeld mag zijn. Al was het maar in het omgaan met fouten, pijn en strijd. Ik schrijf voor jou, wanneer je jezelf niet meer herkent in deze wereld en in de mensen om je heen. Dat is gruwelijk eng. Je bent niet gek. Ik bid dat er iets tussen mijn schrijfsels zit waar je wél iets in herkent van jezelf. Of dat jou helpt om oordeel los te laten. Vooral over jezelf. Ik schrijf omdat er altijd hoop fluistert. Altijd. Echt. Het vraagt oefening om het te horen. Ik hoor het soms ook niet meer. Dan ga ik schrijven ... herschrijven, zoeken naar woorden die 'kloppen'. Ik schrijf ook omdat ik zonder schrijven simpelweg zou stikken. Ik kan eigenlijk niet anders. Vergeef me. Je neemt me het meest serieus als je me niet té letterlijk serieus neemt. Mijn zinnen zijn slechts pogingen om één bepaald perspectief te schilderen in woorden. Tussen duizenden andere waardevolle perspectieven. En voor iedereen die ook schrijft of schildert: blijf schrijven. Blijf alsjeblieft schilderen. Zo blijf je leven. Archieven
Mei 2026
CategorieënAlles Autisme Autonomie Big Five Borderline Chronisch Psychisch Lijden Diagnostiek Diagnostische Dwaling DSM V Empathie Evangelie Geloof Gevoeligheid Herkenning Hertraumatisering Informatie Voor Naasten Johnny Cash Langdurige Problematiek Levensfasen Liefdesverdriet Lijden Mentale Gezondheid Misdiagnose Muziek Onmogelijke Keuzes Persoonlijk Psychologie Psychopathologie Relationele Ontwrichting Songteksten Stress Therapeutische Klik Therapiematch Trauma Vriendschap Zelfreflectie |
Wil je meer weten over mijn werk als psycholoog, schrijver of muzikant? Kijk dan op één van mijn websites.
RSS-feed