Big Five versus DISC

Big Five en DISC. Even iets over de verschillen en overeenkomsten tussen deze twee naar aanleiding van allerlei reclames die ik langs zie komen. 

Ik begrijp dat een DISC-aanbieder in de vergelijking tussen hun test en het Big-Five model uitkomt op de conclusie: 'Als het aankomt op praktische toepasbaarheid en directe verbetering van communicatie en samenwerking, blinkt het DISC model uit.' Reclame maken voor je eigen product is volkomen legaal en kan ik zelfs waarderen. Maar vanuit wetenschappelijk oogpunt is bij dit soort vergelijkingen enige nuance op zijn plaats.

Het grootste verschil tussen Big Five en DISC is dat de DISC voortkomt uit de theorie van William Moulton Marston uit 1928 over de verschillen tussen tussen mensen, terwijl Big Five 'slechts' ontstaan is uit een enorme hoeveelheid wetenschappelijk onderzoek naar waar de verschillen nou echt zitten. Niet vanuit een theorie of een bepaalde visie daarop. De Big Five domeinen zijn keer op keer bevestigd in wetenschappelijk onderzoek en zijn inmiddels de gouden standaard geworden in onderzoek naar persoonlijkheidsverschillen. Met andere woorden: dit blijken de vijf grote clusters van karaktertrekken te zijn (met bijbehorende gedragsstijlen) waarin mensen zich van elkaar onderscheiden, of we dat nou leuk vinden of niet. En ook of dat nou bij onze theorie aansluit of niet.

De DISC-theorie bleek een aantal van die verschillen best aardig te duiden, maar mist ook een aantal zaken. Belangrijkste is het domein 'Openheid'. Een domein waarin hoog- en laagscoorders juist heel complementair kunnen zijn, maar ook in elkaars irritatiezone kunnen zitten.

DISC is erg populair bij coaches en consultants voor teambuilding vanwege de eenvoud. Big Five is populair onder psychologen, assessors en wetenschappelijk onderzoekers vanwege de hogere betrouwbaarheid en betere predictieve validiteit. De eenvoud van de DISC lijkt een (te) sterke vereenvoudiging van de werkelijkheid. De Big Five lijkt meer recht te doen aan de werkelijkheid maar is minder 'leuk' en 'kleurrijk'.

Het is belangrijk om te onthouden dat geen enkel psychometrisch instrument perfect is en dat elk instrument het best gebruikt kan worden in combinatie met andere onderzoeksmethoden en professioneel advies.

Tot slot: ik ben geen testuitgever maar gebruik diverse persoonlijkheidstests van meerdere aanbieders in zowel klinisch-psychologisch als arbeidspsychologisch onderzoek en heb dus geen commercieel belang bij het promoten van een bepaald model. Wij volgen de ontwikkelingen van testaanbieders op de voet en kiezen de meest betrouwbare tests en integreren deze in onze onderzoeken. Als dat ooit toch de DISC blijkt te zijn gaan we daarvoor, maar dat is nu niet het geval